Babel School in Taiwan

Bardzo często pytacie się mnie w różnych mediach społecznościowych o stosunek moich dzieci do wielojęzyczności i polskości. By dowiedzieć się co naprawdę myślą na te tematy, przeprowadziłam z każdym z nich krótki wywiad. Pytałam się ich o wielojęzyczność i stosunek do Polski i języka polskiego. W czasie rozmowy Ania miała 11 lat, Jaś 18, a Zosia 23. Gdzie się urodziłeś/urodziłaś? A: Na Tajwanie. J: Na Tajwanie. Z: Urodziłam się w Stanach Zjednoczonych. W jakich krajach mieszkałaś? A: Głównie na Tajwanie, ale kilka miesięcy też w Japonii. J: Większość życia na Tajwanie, dwa miesiące w USA i kilka miesięcy w Japonii. Z: Mieszkałam w Ameryce, Anglii, i na Tajwanie. Dużo czasu też spędziłam w Japonii. Kiedy zaczęłaś uczyć się polskiego? A: Jak miałam 3 lata. J: Od maleńkości, od urodzenia. Z: Od urodzenia mama mowiła do mnie tylko po polsku. Jakie języki znasz i jak się ich nauczyłeś/nauczyłaś? A: Znam polski, angielski, chiński i japoński. Polskiego zaczęła mnie uczyć Babcia jak ...

Dzisiaj króciutko o dwóch stronach, które Ania dodała do interaktywnego zeszytu z gramatyki.  (Więcej o znakach interpunkcyjnych w tym zeszycie możecie poczytać TUTAJ .) Już jakiś czas temu zauważyłam, że Ania nie za bardzo daje sobie radę z chińskimi nazwami znaków interpunkcyjnych. Pomimo powtarzania co jakiś czas, mylą się jej nazwy np różnych przecinków, czy myślników, apostrof z cudzysłowem, a dwukropek ze średnikiem. W języku polskim i angielskim nie ma takich problemów. Postanowiłam więc zająć się tym problemem i stworzyć trójjęzyczną listę nazw znaków interpunkcyjnych. Oczywiście listę tę napisała Ania, a nie ja. Nie zajęło jej to dużo czasu, a jestem pewna, że sporo zapamiętała. Jak widzicie, niektóre chińskie znaki interpunkcyjne odbiegają wyglądem od tych znanych nam w języku polskim czy angielskim. Jednak na szczęście większość jest taka sama.

Jedną z ulubionych książek Ani jest "Dzieci z Bullerbyn". Czytała ją już kilka razy, a ile razy słuchała audiobooka, to już sama nie wiem. Ciekawe, że opowieść z pierwszej połowy XX wieku o dzieciach żyjących w odległej Szwecji nadal może rozbawić i zauroczyć dzieci. Książka jest napisana językiem przemawiającym do dzieci, a opowieści Lisy są pełne ponadczasowego humoru. Ania bardzo rzadko pisze sprawozdania z przeczytanych książek, jednak gdy zaproponowałam jej zrobienie szybkiego projektu o Dzieciach z Bullerbyn, to chętnie się zgodziła. Zobaczcie co jej wyszło:

Jest to drugi wpis o polskości w naszej rodzinie i jak ją rozwijam u moich dzieci. Pierwszy wpis znajduje się TUTAJ . Od czasu do czasu Ania uczy się również geografii i historii Polski. Często jest to przy okazji świąt narodowych, np 11 listopada, czy  15 sierpnia. W tym roku, z okazji Święta Wojska Polskiego, w 100 rocznicę Bitwy Warszawskiej, przeczytałyśmy książkę z serii Kocham Polskę pt. Cud nad Wisłą . Wcześniej Ania uczyła się także o Marszałku Józefie Piłsudskim: I trochę o dawniejszej historii: Czytając literaturę polską rozmawiamy również o polskich pisarzach: Przy innych okazjach Ania robi notatki o innych wielkich Polakach: Ania poznaje również historię, znaczenie i położenie ważnych miast polskich: Jak do tej pory tyle notatek udało się Ani zrobić w jej specjalnym zeszycie o Polsce. Jestem pewna, że nadal będzie uzupełniać go o nowe wiadomości.

Jak to jest z "polskością" moich dzieci? Co robię by dzieci choć trochę czuły się Polakami, by lubiły odwiedzać Polskę? Moje dzieci nigdy nie mieszkały w Polsce dłużej niż miesiąc i zapewne ich dorosłe życie nigdy nie będzie związane z ... moją ... Ojczyzną. Polska jest jedną z ich ojczyzn, ale nie jedyną. Cieszę się, że lubią jeździć do Polski, że lubią polskie jedzenie, znają polskie zwyczaje, historię, literaturę. Świetnie mówią po polsku, a także czytają i piszą po polsku.  Jaś kibicuje polskim piłkarzom, słucha polskich muzyków. Zosia przeczytała chyba całą współczesną, polską literaturę młodzieżową i świetnie pisze po polsku. Ania w tej chwili lepiej posługuje się językiem polskim niż chińskim czy angielskim. Cała trójka bardzo lubi polską kuchnię - pierogi, bigos, biały ser, ciasta. I oczywiście wszyscy tęsknią za Polską i Babcią, która tam na nich czeka.  Wiele osób pyta się mnie jak to jest możliwe, że dzieci urodzone poza Polską i nie mające dużej styczności z język...

Ucząc dzieci w domu zawsze sprawiało mi radość i satysfakcję tworzenie własnych pomocy dydaktycznych. W ciągu ponad 21 lat, czyli odkąd na świat przyszła najstarsza córka, zrobiłam sporo materiałów do nauki różnych przedmiotów w trzech językach. Rzadko się jednak nimi dzieliłam, bo nie uważałam by były wystarczająco ciekawe i dobrze zrobione. Tym razem jednak przełamuję się i udostępniam plansze gramatyczne nad którymi obecnie pracuję. W pierwszej kolejności przedstawiam Wam plansze o rzeczownikach - w języku angielskim, polskim i chińskim. Wiadomości na nich są skierowane do młodszych dzieci (klasy 1-3), gdyż w wyższych klasach zostają one poszerzone (np o odmianę przez przypadki). NOUNS - FREE DOWNLOAD RZECZOWNIKI - DO POBRANIA 名詞 - 下載 Dajcie znać czy plansze te i wiadomości w nich zawarte przydadzą się Wam. Wkrótce będą gotowe następne plansze o czasownikach i przymiotnikach.

Kilka dni temu Ania po raz ostatni wyciągnęła grę "Alfabet". Ułożyła wszystkie wyrazy i stwierdziła, że czas przekazać ją młodszemu dziecku. Ania sama umie już pisać, nie potrzebuje pomocy "ruchomych literek". Oto co wchodzi w skład gry: - karty z obrazkami:  - zestaw liter Ania szybciutko ułożyła wszystkie wyrazy na kartach: Komu przekażemy tę grę? Na pewno jakiemuś polskiemu dziecku na Tajwanie :-) 

Ania wchodzi w wiek, kiedy można grać z nią w coraz to "poważniejsze" gry planszowe. Cieszę się z tego niezmiernie, bo gier ci u nas dostatek. Dzisiaj wybrałam polską wersję Scrabble Junior. Gra ta ma dwa stopnie trudności na dwustronnej planszy. Trudniejsza wygląda jak zwykła plansza scrabble, a ta łatwiejsza ... jak już wypełniona krzyżówka. Każdy z graczy losuje z woreczka pięć liter i po kolei kładzie dwie z nich na krzyżówkowej planszy zaczynając od pierwszej litery dowolnego wyrazu. Następna osoba dokłada kolejne litery pamiętając, że może je położyć tylko jeśli poprzednia litera znajduje się już na planszy. Po ułożeniu ich dobieramy litery z woreczka (by zawsze mieć pięć). Jeśli nie możemy dołożyć żadnej z naszych liter, możemy jedną lub dwie wymienić na inne. Gracz, który położy ostatnią literę w wyrazie, dostaje żeton-punkt. Wygrywa ten, kto ma najwięcej żetonów-punktów. Ani gra się bardzo podobała i ku mojemu zdumieniu potrafiła przeczyt...