Powrót do domu ... na Tajwanie

Minął już tydzień odkąd znalazłam się z powrotem na Tajwanie. 5 tygodni w Polsce minęło bardzo szybko, ale i tak zdążyłam zatęsknić za pozostawioną na wyspie resztą rodzinki, za dużo cieplejszym klimatem, za moim domem w górach i za normalnością dnia codziennego.

Po przylocie, w domu zastałam 3 panów, pannę Zofię i pannę Annę oraz przeraźliwie chudą Inusię (psa). Skąd się wzięli panowie? Jeden to oczywiście Timcio, drugi to chłopak panny Zofii, Perry, a trzeci to przyjaciel rodziny, Julian. Możecie sobie wyobrazić jak wyglądało mieszkanie ...

Bałagan nie do opisania!
Pokłady kurzu, podłoga cała w kłakach.
Papiery, zeszyty, książki rozłożone na wszystkich horyzontalnych powierzchniach.
Ubrania, buty, naczynia, śmieci.
Stos prania i prasowania.
Pusta lodówka.
Po prostu Armagedon, Sajgon i Sodoma i Gomora w jednym.

Zajęło mi 5 dni by wszystko doprowadzić do porządku.
Jest czysto i przyjemnie, wszystko na swoim miejscu.
Czyste i uprasowane ubrania wiszą w szafie.
Wyprasowany obrus leży na stole.
Pościel i ręczniki zmienione.
Ania uczesana i porządnie ubrana.
Nie walają się już nigdzie papiery i ulotki.
Pies wykąpany, wyczesany i ostrzyżony.
Lodówka pełna.
Świeże owoce nęcą widokiem i zapachem.
Na stole codziennie domowy obiad czeka na domowników (których teraz jest 6, Julian już wyjechał).
Uff!!!

Ale...

Nie powinnam narzekać, bo kiedy Tim z Zosią mieli zająć się domem, jak ich w domu w ogóle nie było? Oboje pracowali, mieli różne prezentacje, wywiady. Zosia na dodatek zajmowała się Anią, wszędzie ją ze sobą woziła, nie zapominała również o jej lekcjach.
Nie wiem jak pracujące pięć dni w tygodniu matki-żony ogarniają wszystko. Jestem pełna podziwu dla nich. Chociaż ... w UK też mi się to udawało ...

Myślałam, że będę mogła sobie odpocząć lub chociaż zająć się uczeniem dzieci lub ... pisaniem bloga :-)

Ale...

Dostarczono mi około 30 podań o edukację domową, które muszę przeczytać i do których muszę się ustosunkować. (Już prawie wszystko przeczytałam i dlatego pozwoliłam sobie na przerwę i wstukanie tych kilku słów.) Teraz zaczną się zebrania, rozmowy z rodzicami i wizytacje. No cóż trochę popracować też trzeba.